Menu
dog-and-boy-child

Jak pies z…dzieckiem

Anna Mielczarek o korzyściach płynących z przyjaźni oraz o tym jak się do tego przygotować?

Nie od dziś wiadomo, że posiadanie psa to obowiązek, ale też wiele korzyści. Przeprowadzono wiele badań na temat wpływu psa na nasze życie. Dziś już wiadomo, że dzięki czworonożnym przyjaciołom cieszymy się lepszym zdrowiem, lepiej radzimy sobie ze stresem, częściej nawiązujemy nowe znajomości. Psy dobrze wpływają również na rozwój naszych dzieci. Dzieci wychowywane w ich towarzystwie lepiej rozwijają umiejętności empatii, są bardziej otwarte, spontaniczne i obowiązkowe. Mimo tego, wielu rodziców zupełnie nie wie jak się zachować, kiedy pada pytanie: „Mamo! Tato! Czy mogę mieć pieska?„. Co odpowiedzieć? Jak się zachować? Jaką decyzję podjąć?

Wiele przeprowadzonych na przestrzeni lat badań pokazuje wyraźnie, że wśród zwierząt domowych nie ma lepszego wyboru dla rozwoju naszego dziecka, jak pies. Jego rozmiar nie matu żadnego znaczenia. Dobry kontakt dziecka z psem wspomaga jego rozwój emocjonalny i społeczny. Maluch uczy się szacunku, odpowiedzialności wobec zwierząt i ludzi, a także poprawnego nawiązywania relacji.

Jeśli, jako pedagog specjalny, mogę powiedzieć cokolwiek o rozwoju dziecka, to z całą pewnością to, że podstawową formą zdobywania przez dzieci wiedzy o otaczającym je świecie jest ZABAWA. Natomiast jako osoba wychowywana w domu, w którym pies zawsze był członkiem rodziny, mogę z podobną pewnością pokusić się o tezę, że nie ma drugiego tak aktywnego, a zarazem opiekuńczego kompana zabaw dziecięcych jak właśnie pies.

Jednym z najcenniejszych elementów w relacji z psem, jest otwartość w okazywaniu emocji. Ta otwartość, którą często nazywamy bezwarunkową akceptacją, bezwarunkową miłością czy przywiązaniem, daje dziecku siłę, buduje poczucie wartości i siły, pomaga zwalczyć samotność, uśmierza ból.

child

Inną, często zupełnie niedocenianą lub niedostrzeganą, cechą płynącą z relacji z psem jest DOTYK, który w kontakcie z czworonożnym kompanem przychodzi zupełnie naturalnie. Pies przełamuje nieśmiałość, nie zważając na konwenanse przekracza granice i normy społeczne obowiązujące w świecie ludzi, zawsze z radością i otwartym sercem. Nie obchodzą go nasze słabości, status społeczny, wygląd czy stan zdrowia. Kocha nas takimi, jakimi jesteśmy. Dodatkowo jest milutki, puszysty i cieplejszy niż człowiek, co tylko zachęca do głaskania i przytulania.

Kontakt z czworonogiem jest podwójnie ważny dla jedynaków. Badania pokazują, że to właśnie oni znacznie częściej nawiązują bliskie i intensywne relacje ze zwierzętami. To doskonały kumpel, opiekun, trener i terapeuta. Terapeutyczne odziaływanie psa wykorzystuje się obecnie we wspomaganiu leczenia wielu zaburzeń takich jak autyzm, mózgowe porażenie dziecięce, zaburzeń emocjonalnych czy chorób przewlekłych (o terapii z udziałem psa postaram się napisać szerzej w innym artykule).

Badania potwierdzają, że dzieci z nim wychowywane są bardziej aktywne sportowo, rzadziej czują się osamotnione i popadają depresję. Badania amerykańskie wykazują również bezpośrednią korelację między posiadaniem psa a zdrowiem. Naukowcy zbadali, że dzieci wychowywane ze zwierzętami rzadziej chorują i odwiedzają lekarzy pierwszego kontaktu.

Trzeba jednak pamiętać, że zwierzę w domu to nie zabawka, a żywe stworzenie, które wymaga opieki, regularnych spacerów, karmienia, sprzątania, wizyt u weterynarza i wiele, wiele miłości i uwagi. Obowiązki wynikające z posiadania psa nie muszą być jednak argumentami przemawiającymi na niekorzyść podczas podejmowania decyzji o przyjęciu psa pod swój dach. Wychodzę z założenia, że mądry i świadomy rodzic potrafi każdą sytuację przekształcić w sytuacje wychowawczą.

Zwierzę w domu, to doskonały pretekst do uczenia naszych dzieci obowiązkowości i odpowiedzialności (oczywiście pod warunkiem, że sami lubimy zwierzęta i obowiązki z nimi związane :)). Oczywiście wszystko powinno odbywać się pod czujnym okiem opiekunów. I o ile w miłości rozmiar nie ma znaczenia, z doświadczenia (w pracy w żłobku) polecałabym dobierać psa odwrotnie proporcjonalnie do wieku naszych pociech. Innymi słowy – rodzinom z maluchami z całego serca polecam duże i zrównoważone psy, które bez trudu potrafią znosić lub unikać nawet „bardzo silnych” przejawów miłości. Małe pieski lepiej nadają się dla starszych dzieci, które są bardziej świadome konsekwencji swoich działań.

Nie możemy również zapomnieć, że podobnie jak przygotowujemy psa na pojawienie się dziecka w rodzinie, tak i dziecko musimy nauczyć, jak należy obchodzić się z psem. Psychologowie i behawioryści zwierzęcy radzą, aby każdy fizyczny kontakt małego dziecka z psem, był ściśle nadzorowany przez osoby dorosłe.

Pies może dominować nad dzieckiem i czasem podczas zabawy niechcący przewrócić lub przestraszyć je. Podobnie rzecz ma się w drugą stronę. Temperament i energia naszego malucha może być niezrozumiała, lub zagrażająca w ocenie czworonoga. Zadaniem rodziców jest zapewnienie bezpieczeństwa dziecku i psu, jak również tłumaczenie maluchom psich zachowań, a w pewnym sensie również uczenie psa dziecięcych zachowań. Naszym OBOWIĄZKIEM jest wytłumaczyć dziecku co wolno, a czego nie, wyznaczyć GRANICE, w ramach których będą mogli budować swoją relację w ZAUFANIU, MIŁOŚCI i POCZUCIU BEZPIECZEŃSTWA.

DEKALOG BEZPIECZNEJ PRZYJAŹNI, czyli co dziecko powinno wiedzieć:

  1. PIES TO NIE ZABAWKA – to przyjaciel, który ma również swoje potrzeby, które należy szanować i dbać o ich zaspokajanie;
  2. PIES MA UCZUCIA – dlatego nie wolno robić mu krzywdy;
  3. PSA NIE WOLNO NOSIĆ I PODNOSIĆ – nieumiejętne podnoszenie psa przez dziecko, może zniechęcić go do nawiązywania kontaktu z maluchem;
  4. NIE WOLNO PRZESZKADZAĆ PSU PODCZAS JEDZENIA – z wiadomych powodów 🙂
  5. PIES MA PRAWO DO ODPOCZYNKU – nie wolno go budzić, gdy śpi; zmuszać do zabawy, gdy nie ma na to ochoty;
  6. PIES MA BARDZO DOBRY SŁUCH – dlatego w jego obecności należy zachowywać się cicho i spokojnie;
  7. WYPROWADZANIE PSA TO PRZYWILEJ DOROSŁYCH I STARSZYCH DZIECI – pies, który fizycznie dominuje nad dzieckiem, może niechcący zrobić mu krzywdę;
  8. NIE KAŻDY PIES JEST TAKI SAM JAK MÓJ – dziecko, które wychowuje się w dobrej relacji z psem, może odnieść wrażenie, że każde zwierzę w określonej sytuacji zachowa się tak samo, jednak trzeba pamiętać, że podobnie jak człowiek, każdy pies ma inne doświadczenia w kontakcie z dziećmi lub nie ma ich wcale;
  9. WSZYSCY JESTEŚMY ODPOWIEDZIALNI ZA PSA, WIĘC UCZYMY GO TYCH SAMYCH ZASAD – jeżeli ustalamy jakieś zasady, obowiązujące psa w domu (np. pies nie śpi w łóżku), wszyscy powinni pilnować ich przestrzegania;
  10. DZIECI NIE ZOSTAJĄ SAME Z PSEM – czy to w domu, czy pod sklepem, dla bezpieczeństwa własnego i innych ludzi.

 

 

Share this Post!

About the Author : Marzena Michalec


0 Comment

Leave a Comment

Related post

  TOP